تأثیر نوع پایه، الگوی رشد میوه‌ها و تراکم سلولی پوست در بروز عارضه ترکیدگی قبل از برداشت مرکبات

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، ایران

2 گروه ژنتیک و بهنژادی، پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری، رامسر، ایران

چکیده

عارضه ترکیدگی قبل از برداشت میوه، هر ساله موجب کاهش شدید عملکرد و افزایش پوسیدگی‌های قارچی در میوه مرکبات می‌شود. در این پژوهش نقش پایه و عوامل فیزیکی مربوط به میوه‌های مرکبات در شدت ترک‌خوردگی آنها بررسی شد. به‌این منظور، پژوهشی در سال 96-1395 در قالب آماری بلوک‌های کامل تصادفی به صورت فاکتوریل با سه تکرار روی درختان 15 ساله سه رقم نارنگی پیج، کارا و کادوکس (کلمانتین کادوکس) پیوندی روی چهار پایه نارنج، ترویر سیترنج، سیتروملو و کلئوپاتراماندارین در شرایط بدون آبیاری در شهرستان تنکابن (باغ خصوصی) انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد که هر دو عامل پایه و رقم در بروز ترکیدگی قبل از برداشت نقش بارزی داشته‌اند. مشخص شد که ارقام پیوند شده روی پایه‌های نارنج و سیتروملو به‌ترتیب بیشترین و کمترین درصد ترکیدگی را داشته و ترویر سیترنج و کلئوپاتراماندارین هر دو در سطح مشابه و در بین این دو حد بودند. همچنین، الگوی رشد میوه، میزان ضخامت پوست و تراکم سلولی در ناحیه گل‌گاه ارقام مختلف سبب شد تا ارقام نارنگی پیج و کادوکس به‌ترتیب بیشترین و کمترین شدت ترکیدگی را داشته باشند. نتایج این بررسی همچنین نشان داد که در میوه‌های ترک‌خورده هر رقم، تراکم سلولی پوست در ناحیه گل‌گاه میوه کمتر از میوه‌های ترک‌نخورده است.

کلیدواژه‌ها